MAATSCHAPPIJ
Meer vrouwen aan de top
Vrouwennetwerk WANA zet zich in voor gelijke rechten en kansen voor vrouwen bij Amsterdam UMC. Vooral in topfuncties is er nog een wereld te winnen, vertellen drie betrokken vrouwen.
Tekst: Jeroen Kleijne - Foto’s: Martijn Gijsbertsen
‘Hoe hoger op de ladder, hoe meer mannen’
Roos Klungers, PhD Infectieziekten en WANA-bestuurslid
“In mijn eigen werkomgeving is op het eerste gezicht niet veel mis. We zijn met veel vrouwelijke PhD’ers en ik heb niet het gevoel dat mannelijke collega’s meer kansen krijgen: over de loonschaal is ook niet te onderhandelen. Tegelijkertijd: hoe hoger je op de universitaire ladder komt, hoe meer mannen de overhand nemen. En die trend bestaat al decennia lang. Onderhuids voel ik bij ons op de werkvloer ook wel seksisme. Steeds meer mannen vinden diversiteit en inclusie belangrijk, maar kijken daarin nog niet echt naar zichzelf. Wanneer een vrouw bijvoorbeeld zegt dat ze zich niet serieus genomen voelt en een man zegt dat dat onzin is, bevestigt hij eigenlijk haar punt. Een man kan ook niet voor mij bepalen of iets een ‘safe space’ is. Iemand zou eigenlijk moeten vragen: ‘Wat heb jij nou nodig om er een safe space van te maken?’ En als ik vriendelijk naar iemand lach, is het heel vervelend als sommige mensen daar iets achter zoeken.
Seksisme leidt ertoe dat je minder serieus wordt genomen. Dat je in een eerste instantie een vrouw bent in plaats van een volwaardige collega. Denk alleen al aan gebruik van het woord ‘meisje’… In bewustzijn, gedrag en taalgebruik is nog veel winst te behalen. Ik spreek collega’s daar zeker op aan, bijvoorbeeld tijdens vergaderingen: ‘Goed punt Johan, maar dat zei Marieke net ook al. Vrouwen zijn nog steeds ondervertegenwoordigd in leidinggevende functies. Sollicitatieprocedures kunnen transparanter. Mannen in leidinggevende functies spelen nog steeds vooral banen toe naar andere mannen: je kiest sneller voor mensen die op je lijken. Uit veel onderzoeken is al gebleken dat diversiteit en inclusie essentieel zijn voor goed leiderschap. Het zorgt voor meer empathie en een hogere kwaliteit van de organisatie, je hebt al die verschillende perspectieven hard nodig.”
‘Er valt nog een wereld te winnen’
‘Laat de organisatie met quota werken’
Ashley Wade, hoofd van het MVO Leerhuis
“In mijn team zitten tien vrouwen en twee mannen. Als je kijkt naar de vertegenwoordiging van vrouwen zit het bij ons dus wel goed. En gelukkig zitten ook in de Raad van Bestuur drie vrouwen, dat helpt hopelijk om meer vrouwen in topposities te krijgen. Kijk je naar de laag onder de Raad van Bestuur, dan is er namelijk nog een wereld te winnen. Op mijn niveau ben ik bijvoorbeeld een van de weinige vrouwen van kleur. Voor een gezonde organisatie heb je ook een feminiene, meer verbindende leiderschapsstijl voor nodig, Maar de masculiene leiderschapsstijl is bij Amsterdam UMC nog steeds dominant.
Gezien bijvoorbeeld de toenemende druk op de zorg is het van belangrijk om alle belangen van verschillende groepen mee te wegen. Zowel van medewerkers als van de mensen die wij bedienen. Vanuit mijn eigen functie doe ik bijvoorbeeld aan objectieve werving en selectie, zodat je niet altijd uitkomt bij de ‘usual subjects’. Je probeert dan je eigen vooroordelen zo veel mogelijk uit het proces te halen en iedereen op dezelfde manier te bevragen naar diens vaardigheden en competenties.
Persoonlijk vind ik ‘transparantie’ een belangrijke waarde. Niet alleen de cijfers laten zien, maar ook waar het knelt. Waar zit op microniveau de ongelijkwaardigheid en daarover het moedige gesprek voeren. Het is mooi om te zien dat naar de WANA-bijeenkomsten ook meer mannen komen, want we hebben het vooral samen te doen. We moeten mét elkaar het gesprek voeren over de noodzakelijke veranderingen, dat is de sleutel tot verandering. We zitten met zijn allen in een systeem dat jarenlang zo is gegroeid. Van mij mag de organisatie meer met quota werken. Als je meer vrouwen met diverse achtergronden op topposities hebt, gaan die hopelijk ook op een diversere manier werven. Vijftig procent vrouwelijke afdelingshoofden lijkt me een mooi streven voor de komende vijf jaar. En meer aandacht voor vrouwelijk leiderschap buiten de academische lijn.”
‘Het is bijzonder dat ik het hoofd ben’
Mariam Slot, afdelingshoofd Neurochirurgie
Ik ben sinds 1 april het eerste vrouwelijke afdelingshoofd van de afdeling Neurochirurgie. Dat is bijzonder, want in leidinggevende functies is er geen gelijke verhouding is tussen mannen en vrouwen. Blijkbaar komen vrouwen – en mensen van kleur, die wil ik ook graag noemen – niet op die posities. En dat terwijl al jaren de meeste studenten geneeskunde en coassistenten vrouw zijn. Ook in die leidinggevende functies wil je meer diversiteit, juist vanwege de verschillende kwaliteiten en eigenschappen die in die functies nodig zijn.
‘Je hoeft niet te kiezen tussen carrière of gezin’
En vanwege het feit dat de organisatie als geheel ook heel divers is. Ik ben niet tegen mannen, wél voor meer inclusie en diversiteit. Ik heb zelf overigens niet het idee dat ik erg ben tegengewerkt. Ik volg altijd mijn eigen pad. Als ik iets wil, ga ik het proberen en praten anderen me daar niet vanaf. Vanuit mijn huidige functie probeer ik wel het onderwerp gelijke rechten en kansen bespreekbaar te maken en te agenderen. Laatst nog in een interview in Het Parool. Ik heb daar veel mooie reacties op gekregen. Mensen halen daar de dingen uit die ik ook belangrijk vind om te benoemen. Je hoeft niet te kiezen voor een carrière óf voor een gezin, dat kan samengaan. Ik vind het pijnlijk dat ik daar als vrouw nog steeds regelmatig vragen over krijg, daarin hebben we als samenleving nog iets te leren. Je kúnt een liefdevolle ouder zijn, ook als je hard werkt. Jaag je ambities na, maar bewaak je grenzen – die stafvergadering kan ook een uurtje eerder beginnen.
Ik pleit voor een veilige cultuur op de operatiekamer, waarin je elkaar kunt aanspreken. Ook als iemand hoger staat in de hiërarchie. We dragen samen verantwoordelijkheid. Ik vind het heel mooi dat er bij Amsterdam UMC veel aandacht is voor het thema diversiteit en inclusie. Maar ik hoop eigenlijk dat dat over een paar jaar niet meer nodig is. Omdat die diversiteit er dan gewoon is. Niet alleen voor vrouwen, maar voor alle minderheden. Laten we ondanks alle discussie vooral niet vergeten dat dit een prachtige sector is om in te werken. Dat wil ik toekomstige generaties zeker meegeven.” •
Ideeën of vragen?
Heb je ideeën of vragen voor vrouwennetwerk WANA? Mail dan via deze link.
Meer vrouwen aan de top
MAATSCHAPPIJ
En vanwege het feit dat de organisatie als geheel ook heel divers is. Ik ben niet tegen mannen, wél voor meer inclusie en diversiteit. Ik heb zelf overigens niet het idee dat ik erg ben tegengewerkt. Ik volg altijd mijn eigen pad. Als ik iets wil, ga ik het proberen en praten anderen me daar niet vanaf. Vanuit mijn huidige functie probeer ik wel het onderwerp gelijke rechten en kansen bespreekbaar te maken en te agenderen. Laatst nog in een interview in Het Parool. Ik heb daar veel mooie reacties op gekregen. Mensen halen daar de dingen uit die ik ook belangrijk vind om te benoemen. Je hoeft niet te kiezen voor een carrière óf voor een gezin, dat kan samengaan. Ik vind het pijnlijk dat ik daar als vrouw nog steeds regelmatig vragen over krijg, daarin hebben we als samenleving nog iets te leren. Je kúnt een liefdevolle ouder zijn, ook als je hard werkt. Jaag je ambities na, maar bewaak je grenzen – die stafvergadering kan ook een uurtje eerder beginnen.
Ik pleit voor een veilige cultuur op de operatiekamer, waarin je elkaar kunt aanspreken. Ook als iemand hoger staat in de hiërarchie. We dragen samen verantwoordelijkheid. Ik vind het heel mooi dat er bij Amsterdam UMC veel aandacht is voor het thema diversiteit en inclusie. Maar ik hoop eigenlijk dat dat over een paar jaar niet meer nodig is. Omdat die diversiteit er dan gewoon is. Niet alleen voor vrouwen, maar voor alle minderheden. Laten we ondanks alle discussie vooral niet vergeten dat dit een prachtige sector is om in te werken. Dat wil ik toekomstige generaties zeker meegeven.” •
Ideeën of vragen?
Heb je ideeën of vragen voor vrouwennetwerk WANA? Mail dan via deze link.
‘Je hoeft niet te kiezen tussen carrière of gezin’
Mariam Slot, afdelingshoofd Neurochirurgie
Ik ben sinds 1 april het eerste vrouwelijke afdelingshoofd van de afdeling Neurochirurgie. Dat is bijzonder, want in leidinggevende functies is er geen gelijke verhouding is tussen mannen en vrouwen. Blijkbaar komen vrouwen – en mensen van kleur, die wil ik ook graag noemen – niet op die posities. En dat terwijl al jaren de meeste studenten geneeskunde en coassistenten vrouw zijn. Ook in die leidinggevende functies wil je meer diversiteit, juist vanwege de verschillende kwaliteiten en eigenschappen die in die functies nodig zijn.
‘Het is bijzonder dat ik het hoofd ben’
Ashley Wade, hoofd van het MVO Leerhuis
“In mijn team zitten tien vrouwen en twee mannen. Als je kijkt naar de vertegenwoordiging van vrouwen zit het bij ons dus wel goed. En gelukkig zitten ook in de Raad van Bestuur drie vrouwen, dat helpt hopelijk om meer vrouwen in topposities te krijgen. Kijk je naar de laag onder de Raad van Bestuur, dan is er namelijk nog een wereld te winnen. Op mijn niveau ben ik bijvoorbeeld een van de weinige vrouwen van kleur. Voor een gezonde organisatie heb je ook een feminiene, meer verbindende leiderschapsstijl voor nodig, Maar de masculiene leiderschapsstijl is bij Amsterdam UMC nog steeds dominant.
Gezien bijvoorbeeld de toenemende druk op de zorg is het van belangrijk om alle belangen van verschillende groepen mee te wegen. Zowel van medewerkers als van de mensen die wij bedienen. Vanuit mijn eigen functie doe ik bijvoorbeeld aan objectieve werving en selectie, zodat je niet altijd uitkomt bij de ‘usual subjects’. Je probeert dan je eigen vooroordelen zo veel mogelijk uit het proces te halen en iedereen op dezelfde manier te bevragen naar diens vaardigheden en competenties.
Persoonlijk vind ik ‘transparantie’ een belangrijke waarde. Niet alleen de cijfers laten zien, maar ook waar het knelt. Waar zit op microniveau de ongelijkwaardigheid en daarover het moedige gesprek voeren. Het is mooi om te zien dat naar de WANA-bijeenkomsten ook meer mannen komen, want we hebben het vooral samen te doen. We moeten mét elkaar het gesprek voeren over de noodzakelijke veranderingen, dat is de sleutel tot verandering. We zitten met zijn allen in een systeem dat jarenlang zo is gegroeid. Van mij mag de organisatie meer met quota werken. Als je meer vrouwen met diverse achtergronden op topposities hebt, gaan die hopelijk ook op een diversere manier werven. Vijftig procent vrouwelijke afdelingshoofden lijkt me een mooi streven voor de komende vijf jaar. En meer aandacht voor vrouwelijk leiderschap buiten de academische lijn.”
‘Laat de organisatie met quota werken’
‘Er valt nog een wereld te winnen’
Roos Klungers, PhD Infectieziekten en WANA-bestuurslid
“In mijn eigen werkomgeving is op het eerste gezicht niet veel mis. We zijn met veel vrouwelijke PhD’ers en ik heb niet het gevoel dat mannelijke collega’s meer kansen krijgen: over de loonschaal is ook niet te onderhandelen. Tegelijkertijd: hoe hoger je op de universitaire ladder komt, hoe meer mannen de overhand nemen. En die trend bestaat al decennia lang. Onderhuids voel ik bij ons op de werkvloer ook wel seksisme. Steeds meer mannen vinden diversiteit en inclusie belangrijk, maar kijken daarin nog niet echt naar zichzelf. Wanneer een vrouw bijvoorbeeld zegt dat ze zich niet serieus genomen voelt en een man zegt dat dat onzin is, bevestigt hij eigenlijk haar punt. Een man kan ook niet voor mij bepalen of iets een ‘safe space’ is. Iemand zou eigenlijk moeten vragen: ‘Wat heb jij nou nodig om er een safe space van te maken?’ En als ik vriendelijk naar iemand lach, is het heel vervelend als sommige mensen daar iets achter zoeken.
Seksisme leidt ertoe dat je minder serieus wordt genomen. Dat je in een eerste instantie een vrouw bent in plaats van een volwaardige collega. Denk alleen al aan gebruik van het woord ‘meisje’… In bewustzijn, gedrag en taalgebruik is nog veel winst te behalen. Ik spreek collega’s daar zeker op aan, bijvoorbeeld tijdens vergaderingen: ‘Goed punt Johan, maar dat zei Marieke net ook al. Vrouwen zijn nog steeds ondervertegenwoordigd in leidinggevende functies. Sollicitatieprocedures kunnen transparanter. Mannen in leidinggevende functies spelen nog steeds vooral banen toe naar andere mannen: je kiest sneller voor mensen die op je lijken. Uit veel onderzoeken is al gebleken dat diversiteit en inclusie essentieel zijn voor goed leiderschap. Het zorgt voor meer empathie en een hogere kwaliteit van de organisatie, je hebt al die verschillende perspectieven hard nodig.”
‘Hoe hoger op de ladder, hoe meer mannen’
Tekst: Jeroen Kleijne - Foto’s: Martijn Gijsbertsen
Vrouwennetwerk WANA zet zich in voor gelijke rechten en kansen voor vrouwen bij Amsterdam UMC. Vooral in topfuncties is er nog een wereld te winnen, vertellen drie betrokken vrouwen.