DE PATIËNT
‘Ik ben geen zwaarmoedig mens’
Rob Bruins werd op zijn zestigste geconfronteerd met een oogaandoening. In plaats van bij de pakken neer te zitten, zet hij zijn ondernemerskwaliteiten in voor baanbrekend onderzoek. ‘Je bepaalt zelf hoe je omgaat met wat je overkomt.’
Tekst: Kim Muntenaar - Foto: Gerritjan Huinink
“Het begon met dat ik steeds meer last kreeg van minder scherp zicht. Het bleek te gaan om leeftijdsgebonden maculadegeneratie (LMD), een relatief onschuldige oogaandoening. Hiervoor krijg ik nog steeds elke zes weken een ooginjectie in beide ogen. Ondertussen werkte ik volop door, ook toen ik nog maar vijftien procent rechts en vijftig procent links zicht had. Twee gepensioneerde vrienden reden me rond, ik kocht een Ipad Pro om alles te vergroten en luisterde boeken in plaats van ze te lezen. Ik ben geen zwaarmoedig mens. Het leven zit vol verassingen, je bepaalt niet wat je overkomt, wel hoe je ermee omgaat.
Zes jaar later kreeg ik opnieuw problemen met mijn zicht en maakte ik kennis met oogarts en netvlieschirurg Camiel Boon. Zijn nuchtere analyse was dat ik een gerimpeld vlies had over mijn netvlies (epiretinaal membraam). Een operatie had vijftig procent kans van slagen. Dat hij al op zijn zesendertigste hoogleraar was, gaf mij vertrouwen. Het geluk stond aan mijn kant, dankzij hem kon ik daarna weer autorijden en fietsen. Ik vond dat sensationeel en voelde een schatplichtigheid aan Camiel.
Tijdens onze gesprekken groeide een band en ik besloot om mij in te zetten voor fondsenwerving voor oogheelkundig onderzoek. Zo kwam ik in contact met Amsterdam UMC Foundation. Dat leidde tot de oprichting van het Oog Onderzoek Genootschap (OOG), een fonds op naam bij Amsterdam UMC Foundation. Daarmee halen we via verschillende acties geld op voor de onderzoekslijn van Camiel Boon. Mijn eerste actie was dat Camiel een interview mocht doen bij Businessclass. Hierdoor raakte ik in contact met een gezin met drie dochters die een erfelijke oogziekte hebben waardoor ze langzaam blind worden. Zij richtten tijdens corona Walk4light op, een gesponsorde wandeling in het donker. Diverse acties en schenkingen volgden.
Met mij gaat het goed, ik heb geen persoonlijk belang bij mijn betrokkenheid. Die motivatie komt voort uit de bewondering voor wetenschap die ervoor kan zorgen dat kinderen niet blind worden en volwassenen langer beter zien.” •
Jouw patiënt in DNA?
Mail dnaredactie@amsterdamumc.nl.
Jouw patiënt in DNA?
Mail dnaredactie@amsterdamumc.nl.
Rob Bruins werd op zijn zestigste geconfronteerd met een oogaandoening. In plaats van bij de pakken neer te zitten, zet hij zijn ondernemerskwaliteiten in voor baanbrekend onderzoek. ‘Je bepaalt zelf hoe je omgaat met wat je overkomt.’
Tekst: Kim Muntenaar - Foto: Gerritjan Huinink
“Het begon met dat ik steeds meer last kreeg van minder scherp zicht. Het bleek te gaan om leeftijdsgebonden maculadegeneratie (LMD), een relatief onschuldige oogaandoening. Hiervoor krijg ik nog steeds elke zes weken een ooginjectie in beide ogen. Ondertussen werkte ik volop door, ook toen ik nog maar vijftien procent rechts en vijftig procent links zicht had. Twee gepensioneerde vrienden reden me rond, ik kocht een Ipad Pro om alles te vergroten en luisterde boeken in plaats van ze te lezen. Ik ben geen zwaarmoedig mens. Het leven zit vol verassingen, je bepaalt niet wat je overkomt, wel hoe je ermee omgaat.
Zes jaar later kreeg ik opnieuw problemen met mijn zicht en maakte ik kennis met oogarts en netvlieschirurg Camiel Boon. Zijn nuchtere analyse was dat ik een gerimpeld vlies had over mijn netvlies (epiretinaal membraam). Een operatie had vijftig procent kans van slagen. Dat hij al op zijn zesendertigste hoogleraar was, gaf mij vertrouwen. Het geluk stond aan mijn kant, dankzij hem kon ik daarna weer autorijden en fietsen. Ik vond dat sensationeel en voelde een schatplichtigheid aan Camiel.
Tijdens onze gesprekken groeide een band en ik besloot om mij in te zetten voor fondsenwerving voor oogheelkundig onderzoek. Zo kwam ik in contact met Amsterdam UMC Foundation. Dat leidde tot de oprichting van het Oog Onderzoek Genootschap (OOG), een fonds op naam bij Amsterdam UMC Foundation. Daarmee halen we via verschillende acties geld op voor de onderzoekslijn van Camiel Boon. Mijn eerste actie was dat Camiel een interview mocht doen bij Businessclass. Hierdoor raakte ik in contact met een gezin met drie dochters die een erfelijke oogziekte hebben waardoor ze langzaam blind worden. Zij richtten tijdens corona Walk4light op, een gesponsorde wandeling in het donker. Diverse acties en schenkingen volgden.
Met mij gaat het goed, ik heb geen persoonlijk belang bij mijn betrokkenheid. Die motivatie komt voort uit de bewondering voor wetenschap die ervoor kan zorgen dat kinderen niet blind worden en volwassenen langer beter zien.” •
‘Ik ben geen zwaarmoedig mens’
DE PATIËNT