Basisarts Anahita Randjgari ontwikkelde twee jaar geleden samen met medestudenten een pakkende toneelvoorstelling over het wel een wee van de coassistent. Daarvoor kregen de groep en de faculteit Geneeskunde eind oktober een Onderwijsprijs. 

Tekst: Mieke Zijlmans - Foto: Martijn Gijsbertsen

“Iedere arts heeft tijdens de studie coschappen gelopen. Toch lijken velen hun eigen ervaringen uit die periode vergeten. Tenminste: ze doen vaak weinig moeite zich te verplaatsen in hoe hun co’s zich voelen. Zelf vond ik coschappen lopen in het begin erg wennen. Je weet eigenlijk niet wat er van je wordt verwacht. En vaak wordt aangenomen dat je dat wél weet. Een voorbeeldje. Tijdens mijn eerste coschap werd me gezegd: ‘Nou – loop maar visite over deze patiënt’. Ik had geen idee. Dus ik deed eigenlijk maar wat. Zo wordt een coassistent in het diepe gegooid.

Ik praatte over dit soort ervaringen met twee studievrienden en we merkten dat het opluchtte het erover te hebben. Toen zeiden we: ‘Als we dit nou eens in een toneelstuk stoppen, kijken hoe dat uitpakt’. Zelf heb ik een tijdje studententoneel gedaan, ik vond het een mooi idee. Vervolgens hebben we het Theatrium Sinistrum opgericht. De anderen vroegen mij de regie op me te nemen vanwege mijn toneelervaring.

Dat was in de covid-tijd en de faculteit had een wildcardproject voor studenteninitiatieven die de mentale gezondheid van studenten konden bevorderen. Voor onze pitch kregen we projectfinanciering. Daardoor konden we met een grote groep gaan improviseren, aan de hand van onze eigen ervaringen. Over machtsverhoudingen, over ongelijkheid. Over artsen die niet weten hoe je heet, die je dingen vragen die je niet kunt. Die improvisaties hebben we opgenomen, en vervolgens uitgeschreven. Daarvan hebben we een lopend verhaal gemaakt. Zo ontstond de voorstelling ‘Kruk, koffie, kop houden’. Onze belangrijkste boodschap is: wees je bewuster van de ander, toon compassie.

We hebben de voorstelling een paar keer gespeeld, onder andere voor artsen, verpleegkundigen en studenten. Mooi is dat artsen zich in de voorbeelden herkennen en beterschap beloven. Er wordt nu geprobeerd de voorstelling te gebruiken in het onderwijs aan co’s. Zowel de filmopnames ervan als de thema’s eruit worden gebruikt. Om bewustzijn te creëren over wat bepaalde gebeurtenissen bij je oproepen, over wat een veilige leeromgeving kan zijn. Zodat deze toekomstige artsen niet diezelfde fouten zullen maken tegenover hún coassistenten.” •